இரும்பாய் இருந்த இதயத்தில்
குறிஞ்சி மலராய் பூத்தவளே
இருண்ட எந்தன் தேசத்தில்
முழுநிலவாய் உதித்தவளே
வீசும் காற்றிலும்
கேட்கும் பாட்டிலும்
திரும்பிய திசையிலும்
திரும்பாத நொடியிலும்
தெரிவது நீயடி
எந்தன் மொழியை
எந்தன் இசையை
எனக்கே அறிமுகம் செய்தவளே
எந்தன் மண்ணின்
எந்தன் தாயின்
அருமை புரிய வைத்தளே
உந்தன் தமிழால்
உந்தன் கவியால்
உந்தன் சிரிப்பால்
உந்தன் பேச்சால்
எனது மதுரை
எரியுதடி
எந்தன் நேசம் சொல்ல
நேரம் போதவில்லை
உண்மை தெரிந்துகொள்ள
உனக்கும் காலம் இல்லை
கலைந்து போகும் மேகமாய்
கடந்து நீ சென்றாலும்
காலங்கள் உள்ளவரை
நீயொரு தேவதை
கடலின் இசையில் கலந்தவன்
அலைகளின் ஓசையை வெறுக்கிறேன்
அன்று நிலவின் ஒளியை ரசித்தவன்
இன்று நிலவிலும் உன்முகம் பார்க்கிறேன்
மலையிலும் காட்டிலும் திரிந்தவன்
மனச்சிறையில் வாடிக்கிடக்கிறேன்
உன்னோடு கைகோர்த்து ரசித்த கடலும்
உன்னோடு இணைந்து லயித்த நிலவும்
அழகோடு உறவாடும் அந்திப் பொழுதும்
இந்த வாழ்வின் எல்லைவரை நீளாதா
இறைவா இன்னோர் பிறவிவேண்டாம்
இந்தப் பிறவியே எனக்குப்போதும்
இறைவா இன்னோர் மையல் வேண்டாம்
இந்த நினைவுகளே என்றும் போதும்
